چند سالی است که گم شدم
چند سالی است که دیگر اسم ندارم
نیستم درخود........
کسی این روز ها دلش برایم تنگ نشد
کسی در این شب ها خوابم را نمیبیند
در هیچ خاطره ای نیستم
چشم هیچ کس پشت در منتظرم نیست
چشم براه کسی هم نیستم
راستی من هستم.......؟
هر روز می پرسی که آیا دوستم داری؟
من جای پاسخ در نگاهت خیره می مانم.
تو در نگاه من چه می خوانی نمی دانم
اما به جای من تو پاسخ می دهی: "آری"
ما هر دو می دانیم
چشم و زبان پنهان و پیدا رازگویانند
و آنها که دل با یکدگر دارند
حرف ضمیر دوست را ناگفته می دانند
ننوشته می خوانند
من "دوست دارم " را
پیوسته در چشم تو می خوانم
ناگفته می دانم
من آنچه را احساس باید کرد
یا از نگاه دوست باید خواند
هرگز نمی پرسم
هرگز نمی پرسم که آیا دوستم داری
قلب من و چشم تو می گوید به من
" آری "
فریدون